De school ‘San Ramon’ heeft circa 2500 leerlingen, waarvan er 1250 zitten op voorgezet onderwijsniveau(1) . Alle basisscholen hebben een staatsprogramma genoemd “QALIWARMA”, waarmee alle kinderen voorzien zijn van ontbijt op school.

Er is veel diversiteit onder de 1250 leerlingen van de middelbare school; sommige wonen alleen met hun moeders, of grootouders, of broers/zussen maar er zijn ook kinderen die in een traditioneel gezin wonen.

Het project San Ramon, gerund door ONG El Fuego, is gericht op kinderen met financiële moeilijkheden. Deze zijn kinderen die bijvoorbeeld ‘s avonds na school of zelfs ‘s nachts moeten werken, of niemand thuis hebben wie het ontbijt voor hen kan voorbereiden (er zullen meer voorbeelden later genoemd worden). Deze kinderen zijn geselecteerd geweest met hulp van het personeel van de school.

Het project heeft 100 kinderen bereikt, dagelijks, van maandag t/m vrijdag. Dit is 8% van het totaal aantal leerlingen die in het voorgezet onderwijs niveau zitten van de school. Sommige dagen waren er zelfs 120 kinderen bereikt, maar met het hetzelfde budget van El Comedor.

Mijn persoonlijke ervaring met de kinderen van de school is heel toereikend geweest. Als het tijd wordt voor de pauze komen de kinderen rennend aan om hun maaltijd op te halen en genieten. Ik ben bekend met een aantal specifieke gevallen zoals:

Brisa. Ze zit in de 5de groep. Zelfstandige tienermoeder van een 4 maand oud baby toen we met het project begonnen. Ze woonde met haar moeder wie zorgde voor het kindje tijdens schooltijden. De vader is ook een tiener.

Nayeli en Eyvi. Ze zijn zus en broer. Nayeli zit in de 2de groep en Eyvi in de 4de. Ze woonden alleen omdat hun ouders ver werkten en kwamen alleen in het weekend om hen te zien.

Giuliana en Jose. Ze zijn ook zus en broer van de eerste en vijfde groep, wie samen met hun ook studenten broers en zussen woonden tijdens hun ouders op het platteland werken en komen alleen een keer in de 1 of 2 maanden om hen te zien.

Celmar in de 2de groep. Hij woont alleen met zijn oma omdat zijn ouders in een klein dorpje wonen en werken waar er geen voorgezet onderwijs is.
En zo, kan ik heel veel andere voorbeelden blijven noemen. Maar ik word het meest aangeraakt door de volgende:

Edyy. Een kind van 13, dat in de 2de groep zat. Hij was heel vrolijk ondanks zijn problemen. Hij woonde met zijn moeder en broers. Zijn ouders waren gescheiden en hadden heel veel problemen. Hij werkte ‘s avonds als broodverkoper om zijn moeder te helpen. Dit verhaal heeft een heel tragisch eind. Hij heeft zelfmoord gepleegd op 15 december, precies en dag na de sluiting van het project. We werden er heel verdrietig van omdat we een band met hem hadden.

Jonathan. 15 jaar oud, 4de groep. Ook een werkend kind. De oudste van 3 broers die ook deelnam in het project. Hij is verdronken in een zwembad op 21 januari van dit jaar.

Deze zijn de spijtige gevallen die we hebben ervaren omdat we heel veel hebben meegemaakt met deze kinderen.

We hopen dat we ook in 2019 de maaltijden kunnen blijven bezorgen aan de kinderen wie heel erg dankbaar en blij zijn voor alle ondersteuning en vrolijkheid dat ze vorig jaar hebben gekregen. De laatste foto is van de mama’s toen ze het wekelijkse werk aan het coördineren waren.

 

____

Vertaling van het Spaans. Auteur is Margot Cisneros, coördinator van het project en El Comedor in Ayacucho. Vetaald door Dilva Joya onze projectcoördinator in Nederland

[1] Het Onderwijssysteem in Peru: basisonderwijs duurt 6 jaar, en voorgezet onderwijs 5 (leeftijd van 12-17 jaar oud). School San Ramon biedt de twee niveaus aan.

 

Share This