Blog Miriam

In oktober 2012 is Miriam Schouten via Het Andere Reizen in het meisjestehuis Remar in Cusco geweest. Ze heeft hier vier weken gewerkt. Een verslag van haar bezoek:

Samen met de directeur van de San Blas Spanish school ging ik de eerste keer naar weeshuis Remar, het meisjeshuis. Toen we aanbelden zagen we boven ons voor het raam allemaal meisjes opgewonden staan en die kwamen daarna gelijk naar beneden gerend om te zien wie er voor de deur stonden. De kinderen varieerden in leeftijd van een hele kleine baby tot ong. 11 jaar. De grotere meiden heb ik heel weinig gezien. De kinderen grepen gelijk mijn handen en maakten ruzie wie me mocht vasthouden. Vooral de kleinere kindertjes wilden graag worden opgetild. Beneden waar ik binnenkwam zag het er netjes uit maar toen we naar boven liepen schrok ik wel. De trap kwam uit op een open stukje waar een woonkamer was voor de kinderen. 1 raam was kapot dus het tochtte vaak in deze kamer. Op het open stukje was de wc en de douche, deze was zeer eenvoudig en vaak wel vies. In een kast buiten lagen een heleboel (oude) tandenborstels op een hoopje. Ik vond het nogal schrikken om dit zo te zien. Ook de bovenste verdieping waar de wat oudere meisjes sliepen was zeer eenvoudig met veel kieren. De eerste keren dat ik er kwam raakte het me zeer dat er weinig tot geen speelgoed was. Ik nam vaak wat mee. Veel van de kleding die ze aan hadden was oud, kapot en te klein wat een contrast met het gros van de kinderen in Nederland! De kinderen waren geweldig en konden spelen met niks; gaf ze wat papier en een potlood en ze maakten geld en speelden winkeltje. Ze waren soms heel hardhandig tegen elkaar maar over het algemeen vond ik het bijzonder om te zien hoe ze met elkaar omgingen. Ik vond het heerlijk om elke dagĀ  met ze te spelen en te knuffelen, zeker van knuffelen kregen ze geen genoeg!Het voelde fijn een periode in dit weeshuis te werken. Het zijn opgewekte kinderen die hebben geleerd om wat ze nodig hebben aan aandacht en aanrakingen te voorzien voor zichzelf van de vrijwilligers die er komen. Ik vond het verdrietig te merken dat ze ook geleerd hebben zich niet echt te hechten omdat ze weten dat iedereen ook weer weggaat.

Share This