Project Comedor El Fuego

In 2008 zette El Fuego een comedor (eetkamerrestaurant) neer in een sloppenwijk in Ayacucho. Dagelijks krijgen 150 kinderen er een gezonde warme maaltijd. Deze groep bestaat uit 130 kinderen die een kleine bijdrage betalen. Daarnaast komen er nog 20 kinderen uit hele arme gezinnen die minder of helemaal niet hoeven te betalen. Volwassenen kunnen er eten tegen een hoger tarief.

Voor het bereiden van de maaltijden heeft El Fuego zes werkloze vrouwen opgeleid tot volleerde kokkinnen. Zij zorgen ook voor de inkoop, voorraadbeheer en administratie. Daarnaast verzorgen zij cateringopdrachten. Deze catering is nodig om extra geld te genereren teneinde de comedor zelfstandig te maken.

Doel

Met dit project bereikt El Fuego twee doelen: de verbetering van de leefomstandigheden van de kinderen én werkgelegenheid en opleiding voor de vrouwelijke werknemers. Het is de bedoeling dat deze vrouwen in de toekomst de comedor zelfstandig runnen en daardoor in staat zijn hun eigen gezin te kunnen blijven onderhouden.

Bezoek aan het project

De projectcoördinatoren Judith Wiegant en Sabien Scheeren brachten in oktober 2011 een bezoek aan dit project. Onze fotograaf Stefan Vogelzang ging dit keer mee om alles vakkundig op beeld en video vast te leggen.

De ontvangst in Ayacucho was weer hartverwarmend. Er is veel vergaderd, geïnventariseerd en geëvalueerd. Tot grote vreugde van de kokkinnen is het matrassenproject gerealiseerd. De vrouwen en hun gezinnen kunnen nu heerlijk slapen op hun nieuwe matrassen. Dit project is mogelijk gemaakt door verschillende donaties.

Iedereen is weer extra gemotiveerd om het project tot een succes te maken.

Huidige stand van zaken

De comedor is inmiddels uitgegroeid tot een professioneel bedrijf met 14 werknemers. De zes kokkinnen runnen ‘hun’ comedor met groot gemak en veel enthousiasme. De vrouwen zijn goed op elkaar ingespeeld, de hygiëne voldoet aan alle eisen en de werksfeer is uitstekend. Inmiddels zijn er twee nieuwe vrouwen opgeleid als kokkin. Voorlopig functioneren zij als invaller. Zodra de cateringopdrachten toenemen worden zij fulltime ingezet.

De cateringopdrachten nemen weliswaar in aantal toe, maar nog niet structureel. De grote winst moet komen uit de verkoop van geschilde aardappelen met behulp van de pas aangeschafte aardappelschilmachine. Deze ‘patas fritas’ worden verkocht als halffabricaat aan restaurants in Ayacucho. De vrouw van onze bedrijfsleider Hugo gaat zich daar fulltime mee bezig houden met hulp van de andere kokkinnen.

Om de opdrachten op tijd af te leveren én om de dagelijkse boodschappen te doen hebben we zo langzamerhand een eigen (tweedehands) auto nodig. Tot nu toe zijn we afhankelijk van dure taxi’s en de leenauto van Hugo. De bedoeling is dat de vrouwen straks de bestellingen rondbrengen en ook zelf hun dagelijkse boodschappen doen.

Eind 2010 heeft El Fuego een waterzuiveringsinstallatie aangeschaft. Het daarmee verkregen schone drinkwater wordt in kleine flessen verkocht aan de bevolking. Daarnaast besparen we veel duur gas, aangezien het drinkwater voor eigen gebruik niet meer gekookt hoeft te worden

Sinds kort hebben we twee maatschappelijk werkers in dienst. De een begeleidt de vrouwen in de comedor. De ander bezoekt de gezinnen waar extreme armoede heerst en verdiept zich in de gezinssituatie. Indien nodig regelt hij een paspoort en schoolmaterialen voor de kinderen. In de comedor ontvangen deze kinderen een gratis maaltijd, die in de meeste gevallen gesponsord wordt door World Vision, een Peruaanse organisatie die ondervoeding wil bestrijden.

Toekomst

Eind 2012 moet Comedor El Fuego voor 90% geheel zelfstandig kunnen draaien. Dat is een reële doelstelling. Vanuit Nederland zal alle hulp geboden worden om dit mogelijk te maken. Met onze nieuwe fondsenwerver hopen wij genoeg donaties binnen te halen om hen de nodige financiële ondersteuning te geven.

Meer informatie is te vinden in onze nieuwsrubrieken, blogs en ons jaarverslag.

 

Een bericht uit de comedor

Na de eerste week en nieuwe berichtje vanuit Ayacucho.

Zo ben je in Nederland, en zo ben je al een week aan het werk in Ayacucho, Peru!
Alsof ik niet ben weggeweest neem ik weer de kleine, gammele maar volle bus naar de comedor, zeggen de kinderen ´hola profesora!´ en help ik mee in de keuken terwijl op de achtergrond bekende (lokale) cumbia muziek uit de radio komt.

Naar mijn idee ligt de stad er iets beter bij dan vorig jaar. De plaza is mooi onderhouden en diverse gebouwen zijn opgeknapt. Een prachtig koloniaal stadje midden in de immense Andesgebergte. Ondertussen rijden er aardig wat grote nieuwe auto´s door de stad en zijn er nieuwe winkels gekomen, waaronder opvallend genoeg vele brillenzaken.

Grote vraag is, hoe vergaat het de moeders en de kinderen in de comedor? Of beter gezegd: Restaurant, want dat is het nu. Deze benaming zorgt dat de klandizie is gestegen, omdat comedor het idee geeft dat het enkel is voor kinderen en overheid gestuurd. Elke dag is de restaurant vol met volwassenen, terwijl iets minder kinderen komen dan voorheen. Grotendeels komt dat doordat ze vaker het eten meenemen naar huis in plaats van eten in de comedor.

De verandering van comedor naar restaurant is een grote uitdaging voor de moeders. Op het eerste gezicht gaat alles zoals het al jaren gaat, elke dag gezond koken voor een grote groep mensen. Nu moeten ze echter nadenken over uitgaven, inkomsten en meer klanten en opdrachten werven voor hun eigen loon. Maartje heeft een goede aanzet gegeven begin dit jaar om de bediening in het restaurant soepeler en professioneler te laten verlopen. Het is ook goed om te zien dat ze al allerlei extra dingetjes verkopen bij de maaltijden, zoals salades, ijsjes en thee. Nu nog actief promoten en verkopen!
De verandering brengt onzekerheid met zich mee, wat soms spanningen met zich mee brengt. Ik probeer de energie bij iedereen naar positief om te zetten. Dat doe ik door zorgen proberen weg te nemen, uit te leggen hoe de situatie er nu financieel voorstaat en duidelijk te maken dat ze zeker op de goede weg zijn! Ook probeer ik kleine ideeen aan te dragen om meer financieel of creatief te denken en zodoende meer inkomsten te creeeren.

Wat betreft catering richt ik me vooral op de interne organisatie, hoe ze hun eigen manier van werken kunnen verbeteren om betere service te kunnen bieden.

Hoe ik dit doe? Mee draaien in de keuken, observeren, kleine gesprekjes voeren tussendoor en uitleggen dat de inkomsten van ijsjes niet pure winst zijn, maar dat je er ook nog de kosten van de ingredienten af moet trekken. Hoe normaal sommige dingen voor ons zijn en lijken, zoveel kunen de kokkinnen nog leren. Daarnaast spreek ik vaak met Margot de boekhoudster over de gang van zaken in het restaurant, en spreek ik andere bekenden over wat zij van de comedor denken en weten en mogelijk nog kunnen bieden.
Hoewel het makkelijk klinkt is het toch echt ook een uitdaging voor mij om ondanks cultuur verschil de moeders goed te kunnen ondersteunen en onzekerheid om te zetten in positieve energie. Gelukkig doe ik dit niet helemaal alleen en heb ik zeer regelmatig waardevol contact met de achterban in Nederland!

Tot slot geniet ik ook van mijn tijd hier, van het samen zijn met de moeders, de korte gesprekjes op straat of in de comedor, het heerlijke eten, de vele fruitsapjes, de prachtige omgeving en het warme weer.

Besito Annelies

Nieuws vanuit Ayacucho

Vorige week is onze projectcoördinator Annelies Koop voor de tweede keer afgereisd naar Ayacucho om daar de werknemers van de comedor El Fuego te ondersteunen. Voordat ze vertrok kwam een deel van de vrijwilligers bijeen om haar veel succes en plezier te wensen en om haar uit te zwaaien.

Op zaterdag 18 oktober is zij in Ayacucho gearriveerd. In Peru werd zij door de kokkinnen welkom geheten. Het weerzin was hartelijk, snel werd duidelijk dat er in de afgelopen maanden veel gebeurd is en dat er veel te bespreken valt.

Annelies blijft tweeënhalf week in Ayacucho en richt zich voornamelijk op het in kaart brengen van de actuele ontwikkelingen van de comedor. Belangrijk is om te zien in hoeverre het nieuwe beleid is doorgevoerd en of dit haar vruchten begint af te werpen. Aangezien de comedor midden in een overgangsperiode zit van een grotendeels gesubsidieerd naar een commercieel bedrijf is het essentieel dat er juist nu opnieuw ondersteuning vanuit Nederland komt. Zo kan Annelies van dichtbij zien hoe de kokkinnen het nieuwe beleid ervaren en kan ze meer inzicht krijgen in de financiële balans van de comedor. Hierop kan zo ter plekke geanticipeerd worden.
Annelies zal zich verdiepen in de cateringopdrachten. Het aantal blijft helaas de laatste tijd achter. Dit is voor de comedor een belangrijke bron van inkomsten. Het is daarom nuttig te achterhalen op welke vlakken hier nog verbetering in aan te brengen valt. Deze cateringopdrachten zijn een belangrijke factor voor het realiseren van een toekomstig financieel onafhankelijke en zelfstandige comedor.
Annelies wil met eigen ogen zien welk effect de recente ontwikkelingen op de aanwezige kinderen in de comedor hebben. Uiteindelijk is de gesteldheid van de kinderen een van de hoofdredenen geweest voor het opzetten van de comedor bijna tien jaar geleden. Voor hen doen we het!

Annelies zal ons de komende weken op de hoogte houden, houd dus onze website en onze Facebookpagina in de gaten.

Share This