Annelies bericht vanuit de comedor in Ayacucho over haar ervaringen:

“Na de eerste week een nieuwe berichtje vanuit Ayacucho.

Zo ben je in Nederland en zo ben je al een week aan het werk in Ayacucho, Peru!
Alsof ik niet ben weggeweest neem ik weer de kleine, gammele, maar volle bus naar de comedor. De kinderen zeggen ´hola profesora!´ en ik help mee in de keuken terwijl op de achtergrond bekende (lokale) cumbia muziek uit de radio komt.

 

Naar mijn idee ligt de stad er iets beter bij dan vorig jaar. De plaza is mooi onderhouden en diverse gebouwen zijn opgeknapt. Een prachtig koloniaal stadje midden in het immense Andesgebergte. Ondertussen rijden er aardig wat grote nieuwe auto´s door de stad en zijn er nieuwe winkels gekomen, waaronder opvallend genoeg vele brillenzaken.

 

Grote vraag is, hoe vergaat het de moeders en de kinderen in de comedor? Of beter gezegd: Restaurant, want dat is het nu. Deze benaming heeft ervoor gezorgd dat de klandizie is gestegen, omdat comedor het idee geeft dat het enkel is voor kinderen en door de overheid is gestuurd. Elke dag is het restaurant vol met volwassenen, terwijl iets minder kinderen komen dan voorheen. Dit komt onder andere doordat ze vaker het eten meenemen naar huis in plaats van het op te eten in de comedor.

 

De verandering van comedor naar restaurant is een grote uitdaging voor de moeders. Op het eerste gezicht gaat alles zoals het al jaren gaat, elke dag gezond koken voor een grote groep mensen. Nu moeten ze echter nadenken over uitgaven, inkomsten en proberen meer klanten en opdrachten te werven voor hun eigen loon. Maartje heeft een goede aanzet gegeven begin dit jaar om de bediening in het restaurant soepeler en professioneler te laten verlopen. Het is ook goed om te zien dat ze al allerlei extra dingetjes verkopen bij de maaltijden, zoals salades, ijsjes en thee. Nu nog actief promoten en verkopen!
De verandering brengt ook onzekerheid, wat soms spanningen met zich mee brengt. Ik probeer iedereen positieve energie mee te geven. Ik probeer hun zorgen weg te nemen en uit te leggen hoe de situatie er nu financieel voorstaat. Ik maak hun duidelijk dat ze zeker op de goede weg zijn! Ook probeer ik kleine ideeen aan te dragen om meer financieel of creatief te denken en zodoende meer inkomsten te creëren.

 

Met de catering richt ik me vooral op de interne organisatie, hoe ze hun eigen manier van werken kunnen verbeteren om betere service te kunnen bieden.

 

Hoe ik dit doe? Meedraaien in de keuken, observeren, kleine gesprekjes voeren tussendoor en uitleggen dat de inkomsten van ijsjes niet pure winst zijn, maar dat je er ook nog de kosten van de ingredienten af moet trekken. Hoe normaal sommige dingen voor ons zijn en lijken, zoveel kunen de kokkinnen nog leren. Daarnaast spreek ik vaak met Margot de boekhoudster over de gang van zaken in het restaurant, en spreek ik andere bekenden over wat zij van de comedor denken en weten en mogelijk nog kunnen bieden.
Hoewel het makkelijk klinkt is het toch echt ook een uitdaging voor mij om ondanks het cultuurverschil de moeders goed te kunnen ondersteunen en onzekerheid om te zetten in positieve energie. Gelukkig doe ik dit niet helemaal alleen en heb ik zeer regelmatig waardevol contact met de achterban in Nederland!

 

Tot slot geniet ik ook van mijn tijd hier, van het samen zijn met de moeders, de korte gesprekjes op straat of in de comedor, het heerlijke eten, de vele fruitsapjes, de prachtige omgeving en het warme weer.

 

Besito Annelies”

 

 


Share This